تجليل ويژه از مادر:

خداوند در جاي جاي قرآن کريم، به تکريم و احترام پدر و مادر و احسان به آنها سفارش و در مواردي، احسان به والدين را در کنار عبادت حق ذکر مي کند. ولي با همه اين توصيه ها، در جايي که از زحمات آن دو ياد مي کند، تنها از دشواري هايي که مادر تحمل کرده نام مي برد و مي فرمايد:« ما انسان را سفارش کرديم که به پدر و مادرش نيکي کند، (خاصه مادر) زيرا مادرش (بار وجود) او را به سختي حمل کرده و به سختي فرو نهاده است.» بله آن جا که سخن از سختي ها و زحمات است، خداوند نام مادر را به صورت مخصوص بيان مي دارد تا بلنداي حق او بر فرزند، آشکار گردد.

منزلت رفيع مادر:

حساسيت وظايف مادر به قدري والا و دقيق است که توجه يا عدم توجه به آن، تأثير آشکار و عميقي بر آينده کودک و جامعه مي گذارد. در حقيقت، مقام مادري پستي کليدي در جامعه است.

استاد جوادي آملي در مورد مقام مادر مي فرمايد: «نه اعضاي خانواده مجازند مقام شامخ مادري را تنزل دهند، نه افراد جامعه مي توانند منزلت رفيع مديريت داخلي خانه را سبک تلقي کنند، نه نظام حکومتي و سيستم اداره جامعه حق دارد از بهاي لازم آن غفلت يا تغافل کند، و نه خود زنان مأذونند که از شناخت چنين جايگاه رفيعي جاهل بوده و يا تجاهل نمايند.»

دعا براي والدين:

خداي متعال در کتاب آسماني اش، قرآن کريم، در چهار مورد احسان و اکرام والدين را بلافاصله بعد از توحيد و عبادت خود ذکر کرده که اين نشان دهنده تأکيد بر وجوب احترام و احسان به والدين و بزرگ داشت مقام آنان است. افزون بر اين، در موارد چندي نيز مؤمنان را به دعا در حق والدين و طلب آمرزش براي آنان توصيه کرده است. ما نيز در اين روز بزرگداشت مقام مادر، دست به دعا بر مي داريم و از خداي يگانه براي همه مادران مهربان برکت، رحمت و عزت مي طلبيم.

بالاخره بعد از چند ماه وبلاگم رو بروز رساني كردم.
خوبه كه تولد وبلاگم هستش والا فكر نمي كنم حالا حالا up مي شد.

۱۱ قانون اصلي براي ارتباطات انساني

یک انسان موفق نیمی کارمند است، نیمی سیاستمدار او می داند کار کردن با دیگران بخصوص در دنیای کنـونـی کـه مملو از انسانهای دمدمی مزاج و زود رنج اسـت،روال ارتباطی خاصی را می طـلبد. او سـخـن یـکـی از بــزرگان جامعه شناس کـه “هنـگـام برخورد با مردم بخاطر داشـته باشید با مخلوقات منطق طرف نیستید،بلکه با مخلوقـات احـساسـات، مـوجوداتـی که سرشار از تبعیض، روحــیات پیشداوری و تعصب می باشند، و با غرور و خودبینی دست بگریبانند طرف هستــید،را مد نظر دارد.در ایـن قسمت برخی از قـوانـیـن اصـلـی ارتـبـاطات انـسانی در فضای کاری را مشاهده میکنید.
برای مهارت یافتن در آنها، باید این قوانین را جزئی از خود درآورید.

۱) دیگران را با نام صدا بزنید
این خوشایند ترین صدا برای گوش هر کسی است. وقتی نام فردی را بکار می برید، در حقیقت پیغام خود را به صـورتی اختصاصی و تـنها برای شـخـص او مبـدل مـی سـازیــد. همچنین علاقمندی و میزان اهمیت شما را نسبـت به فرد میـرسـاند. این یک ابزار ساده فریبنده برای کاستن از جبهه گری های شخص می بـاشـد چـرا که یک نوع وجه ضمان و تـعهــد بـوجود می آورد. جملات خود را با اسامی افراد آمیـخته، و بـا سـؤالاتــی نــظـیـر، “علی، امروز خوب هستی؟” آغاز کنید.

۲) اشتباه خود را بپذیرید
ممکن است تصورکـنید که اگر اشتباهی که مرتکب شده اید را بگردن نگیرید، وجهه خود را از دست خواهید داد. این کار درست نیست. اعتراف به اشتباهات در مـحیط کـار یکی از ستوده ترین اعمال است چون اندک افرادی مبادرت به آن می نـمایـنـد.
بـیـامـوزیــد که چـگونه تـکبـر و خـودخـواهـی را کنار گذاشته و بپذیرید که کامل نیستید. فقط در این کـار زیاده روی نکنید مثلا لازم نـیست با عذرخواهی های فـراوان در جـلسـات اقـدام به بیان اشتباهات خود نمایید. یک جمله “من اشتباه کردم و متوجه آن میشوم،” کفایت میکند.

۳) دیگران را با معیارهای بالا درنظر بگیرید
اندک افرادی در بین ما، که معمولا عقل کل خطاب میگردنـد، بـنـظر می رسد اینگونه فکر میکنند که هیچ کسی جز خودشان قادر به انجام صحیح امور نمیباشد. جزء این گروه از افراد نباشید. به قابلیتهای دیگران اعتماد کنـید.
در واقـع به آنـهـا در انـجام دادن کارها به بهتریـن وجـه ممـکن اطـمـیــنان داشتـه بـاشید. ایـن به مـعنای داشتن انتظارات بیش از حد نیست. باور داشتن یک فرد او را تشـویـق بـه انـجـام کـارها با حداکثر توان نموده و از نا امیدی جلوگیری بعمل می آورد.

۴) علاقه ای صادقانه و صمیمی از خود نشان دهید
“کارها خوب پیش میره علی جان؟خوبه، میشه این پرونده ها رو برام چک کنی؟” این به معنای ابراز علاقه نبوده و بیشتر به دوستی خاله خرسه شباهت دارد. هر فردی در دفتر کار شما دارای سابقه ای غنی از علایق، تجارب و سلایق می بـاشد. حـتـی اگر نقطه اشتراکی با هم ندارید، در مورد اطرافیانتان اطلاعات کسب کنید.
اگر یکی از همکاران شما گفت که شرکت در گیم های آنلاین را دوست دارد، در مورد آن از او سؤال نمایید– حتی اگـر بـرای شـما جالب نیست. نه تنها میتوانید چیز جدیدی یاد بگیرید، اگر در آینده به آن گرایش پیدا کنـیـد، از امتیازاتـی برخوردار خواهید گشت. مردم دوست دارند که دیگران آنها را بخاطر داشته باشند
به سخن خود مشغول بوده و بدانید چه وقت باید آنرا بیان کنید

۵) از دیگران تعریف و تمجید نمایید
فقط نگویید “خوب بود.” در مورد تعریف خود صریح تر بوده و نشان دهید که در مورد آنچه که فرد در حقیقت انجام داده آگاهی دارید. “علی، تـو خیـلی خوب جلسه را اداره کردی بخصوص وقتی هـمـه از مسیـر مـوضوع اصـلـی منـحرف شده بودند،” این یک مثال خوب است.
در عین حال سعی کنید به ندرت و فقط زمانی که واقـعا نـیـاز است انتقاد نمایید. انتقاد را طوری بیان کنید که مانند یک نصیحت سازنده از طرف دوسـتـی قـابـل اعـتـمــاد در نظر گرفته شود

ادامه ی این مطلب را بخوانید »

اولين عصاي سفيد

استفاده از عصا بعنوان وسيله ي كمكي در رفت و آمد نابينايان از قرن ها پيش متداول بوده است ولي استفاده از عصاي سفيد بشكل امروزي و بعنوان نمادي براي شناخت نابينايان به بعد از جنگ جهاني اول برمي گردد.

در سال ۱۹۲۱ ميلادي يك عكاس اهل شهر بريستول كشور انگلستان با نام جيمز بيگز كه در اثر يك سانحه بينايي خود را از دست داد براي در امان بودن از خطر وسائل نقليه كه در خيابان هاي اطراف محل زندگي وي در حال رفت و آمد بودند ابتكار استفاده از عصا به رنگ سفيد را كه براحتي براي همگان قابل ديد باشد را بكار برد.

پس از آن دو تن از برجسته ترين محققين‌ آمريكايي به نامهاي دكتر ناول‌پري‌ , رياضيدان و دكتر جاكوپس تن‌بروك‌ , حقوقدان توانستند قانوني‌ را در پانزدهمين روز از ماه اكتبر به عنوان قانون عصاي سفيد به تصويب رسانند و اين روز را به عنوان روز جهاني تابينايان نامگذاري كنند.در اين قانون كليه ي حقوق اجتماعي فرد نا بينا به عنوان عضوي از يك جامعه ي متمدن انعكاس يافته است؛ مواردي از اين قانون به شرح زير است: :

‌‌‌‌‌‌ ـ نابينايان حق استفاده از كليه امكانات رفاهي معمول در جامعه را دارند. آنان حق دارند از پياده روها، خيابان ها، بزرگراه ها و وسايل حمل و نقل همگاني مانند هواپيما، قطار، اتوبوس، اتومبيل، كشتي، هتل، اماكن عمومي، مراكز تفريحي و مذهبي استفاده كنند. اگر در بعضي اوقات، محدوديتي براي استفاده از اين تسهيلات و اماكن وجود داشته باشد بايد فراگير همه افراد جامعه باشد و اگر شخص يا سازماني فقط براي نابينايان در استفاده از تسهيلات همگاني، محدوديت ايجاد كند يا حقوق نابينايان عاقل و بالغ را ناديده بگيرد، مجرم شناخته مي شود.

ـ رانندگان وسايل نقليه موظف اند مراعات كامل نابينايان را كه هنگام عبور و مرور، از عصاي سفيد استفاده مي كنند، بنمايند.

ـ دولت موظف است كه نابينايان را به مشاركت در امور دولتي تشويق كند تا آنان به كار مشغول شوند.

ـ مسئولان دولتي همه ساله بايد روز ۲۳ مهرماه / ۱۵ اكتبر را به عنوان بزرگداشت نابينايان و قانون عصاي سفيد، به نحوي شايسته ارج نهند و از مردم بخواهند كه رفتار معقولانه اي با نابينايان داشته باشند و گامهاي صميمانه و موثري براي آنان بردارند.

لوئيس بريل

لوئيس بريل در سال ۱۸۰۹ در فرانسه متولد گرديد.وي در اوايل كودكي يعني در سن ۳ سالگي بينايي خود را از دست داد.در سال ۱۸۱۸ به همراه دوستان خود موسسه ي ملي نابينايان جوان پاريس را در اين شهر دائر نمود.در همين زمان بود كه بريل بواسطه توانايي هايش در موسيقي و علم مشهور شد و يكي از بهترين نوازندگان ويولون و ارگ در پاريس گرديد.بريل در سال ۱۸۲۶ شروع به آموزش نابينايان نمود.

امروزه شهرت بريل بخاطر ابداع سيستم خط برجسته وي مي باشد كه در آن زمان در پيام هاي رمزي ارتش بكار گرفته مي شد.سيستم بريل يا خط برجسته شامل نقاط برجسته با اشكال منظم بر روي مقواي نازك مي باشد كه نابينايان از طريق لمس آن قادر به درك عبارات و خواندن خواهند بود.اين روش تا به امروز با موفقيت همراه بوده و در بسياري از كشورهاي جهان استفاده مي شود.

ايران سفيد

« ايران سفيد» عنوان اولين روزنامه ويژه نابينايان به خط بريل در ايران و خاور ميانه است؛كه تحت پوشش خبرگزاري جمهوري اسلامي ايران فعاليت مي كند.

چند نكته در رابطه با چگونگي كمك به فرد نابينا:

-بهتر است قبل از انجام هر كمكي نظر فرد نابينا را در مورد كمك به او جويا شويد.

-در صورت كمك و راهنمايي در راه رفتن؛ اجازه دهيد فرد نابينا بازوي شما را بگيرد و از هل دادن و گرفتن او خودداري كنيد.

-هنگاميكه با فرد نابينا روبرو مي شويد خود را به او معرفي كرده و بهنگام ترك محل به او بگوييد كه محل را ترك ميكنيد.

-مستقيما با خود فرد نابينا حرف بزنيد و براي صحبت با آنها شخص ديگري را واسطه قرار ندهيد چرا كه آنها قادر هستند بخوبي مفهوم كلام شما را درك كرده و پاسخ دهند.

-هيچگاه با فرد نابينا بلند صحبت نكنيد چرا كه آنها داراي حس شنوايي قوي هستند.

-بجاي نابينا به نگاه كردن بپردازيد و محيط اطرافش را براي او شرح دهيد تا او نيز بتواند با محيط ارتباطي سازنده برقرار كند.

-بخاطر ضعف آنها در بينايي از اشتباهاتشان چشم پوشي نكرده و به آنها فرصت دهيد تا اشتباه خود را جبران نمايند.